سال ۶۱ در چنین روزی پاره تن ایران اسلامی (خرمشهر) آزاد شد و شادی سراسر ایران فرا گرفت شاید آنروز کمتر کسی یافت می شد که اشک شوق از دیدگانش جاری نشده باشد آری آنروزگذشت وحسرتی بر دل رزمندگان فاتح ماند که ای کاش با خیل شهیدان رفته و امروز تناقض بین ادامه دهندگان راه ایشان نمی دیدند که عده ای بخاطر مطاع دنیوی گذشته را فراموش وعده ای دیگر صرفا" بخاطر امروز یاد دیروز می افتند!!           ورهپویان اصیل راه امام وشهدا نیز از تنهایی رهبر معظم انقلاب وبرداشتهای  سلیقه ای  ازسخنان ایشان توسط گروههای فرصت طلب فقط متحیر میشوند که این کجا و آن کجا؟!

                               خداوند عاقبت همه را ختم به خیر کناد